DycheBall / Burnley vs. Everton / Premier League 11. Hafta

 

Premier League’in 11. haftasında, ligin 5 puanlı takımı Burnley; sezona iyi girmesine karşın son 6 haftada yalnızca tek galibiyet elde edebilen Everton’ı ağırladı. Maçın ilk yarısındaki taktiksel mücadele, onu izlenir kılan en büyük etkendi. İlk 45 dakikanın içinde, iki ayrı bölüm dikkat çekti.

1) 3’LÜ EVERTON

Maçtan önce iki takımı kıyaslarken, Burnley’nin oyun planın, Everton’un güçlü yönlerini absorbe etmeye çok uygun olduğunu düşünüyordum. Geride beklerken kurdukları 6’lı merkez hat ve kendi ceza alanları önünde daralarak kümelenmeleri; Ancelotti’nin, James’i sağdan merkeze yaklaştırıp demarke pozisyonda topla buluşturma planına ket vuracaktı. James normalde, Coleman’ın çizgiyi kullanarak rakip sol beki üzerine çekmesi sonucunda merkeze yaklaşıyor ve demarke vaziyette topla buluşarak, sol ayağıyla servis yapıyordu.

Burnley'nin Everton'ı ağırladığı maçta Sean Dyche galip gelse de takımlar, sahadan birer puanla ayrıldı. İşte maçın taktiksel detayları. Burnley'nin Everton'ı ağırladığı maçta Sean Dyche galip gelse de takımlar, sahadan birer puanla ayrıldı. İşte maçın taktiksel detayları.

Fakat Burnley gibi oyunu 20×25 metre mesafede oynayan bir takımın bekleri, rakip beki kovalamazdı. Çünkü böylesi bir düzende bek oyuncusu, çizgide topla buluştuğunda topu atabileceği boştaki bir arkadaş bulamaz; merkezde 6’ya 10’şeklinde bir üstünlük meydana çıkar.

Burnley'nin Everton'ı ağırladığı maçta Sean Dyche galip gelse de takımlar, sahadan birer puanla ayrıldı. İşte maçın taktiksel detayları.

Ki, bu da Ancelotti’nin ana planında değişiklik yapması gerektiği anlamına geliyordu. Öyle de oldu. İtalyan hoca, iki beki Digne ve Coleman’ın da yokluğunda, 3-4-2-1 düzenine döndü. Bu d tercihin asıl amacı, normal düzende çizgiden merkeze hareket eden Richarlison ve özellikle James’in, merkez hatlar arasında gidip gelmesini sağlamaktı. Böylelikle Everton, Burnley’nin savunma önünde sayısal üstünlük şansı yakalayabilirdi. Everton rakip sahaya geçerken, en uçtan orta sahaya doğru gelen James ve Richarlison’un merkez savunma dengesini bozmasını umuyordu Carlo Ancelotti.

Burnley'nin Everton'ı ağırladığı maçta Sean Dyche galip gelse de takımlar, sahadan birer puanla ayrıldı. İşte maçın taktiksel detayları.

Fakat Sean Dyche, kati surette sabit tuttu merkezdeki savunmayı. Hatta orta alana yaklaşan James ve Richarlison’un topla oynamasına dahi müsaade etti. Ancak bu oyuncular topla buluştuklarında kaleden çok uzak kalıyor ve kanat bekler haricinde pas verebilecek bir ekip arkadaşı bulamıyorlardı. Bu durumda Everton’ın sağlıklı şekilde üretim yapamaması çok doğaldı.

Burnley, yaptığı doğru baskı ve hatalı pas veren Allan’ın da yardımıyla, henüz üçüncü dakikada öne geçti. Bu gol, Everton için işlerin daha da zorlaşacağını işaret ediyordu. 3 ve 30. dakikalar arasında Burnley, uyguladığı ön alan baskısı sayesinde rakibini uzun topa zorluyordu. Bu baskının tecelli ettiği sekanslardan biri, Everton’un ne kadar çaresiz kaldığını gözler önüne seriyor:

Burnley, sekiz kişi ile adam adama eşleşirken, sadece stoper Michael Keane’i marke etmiyor. Santraforlardan biri (Wood), stoper Mina’yı kontrol ederken, diğeri kaleci Pickford’a baskı yapıyor. Sağ stoper Godfrey, sol ön oyuncusu McNeil tarafından baskı altına alınmış vaziyette. Sol bek Taylor, sağ kanat beki Iwobi’ye yakın duruyor ve sağ ön Brady’nin gözü de sol kanat beki Delph’in üzerinde. Orta alanda Brownhill, Doucoure; Westwood ise Allan ile eşleşmiş vaziyette. O bölüme yaklaşan James, stoper Mee tarafından yakın markaja tabi tutuluyor. Böylelikle Pickford, tek çare olarak uzun top atıyor ve top Burnley’e geçiyor.

Burnley'nin Everton'ı ağırladığı maçta Sean Dyche galip gelse de takımlar, sahadan birer puanla ayrıldı. İşte maçın taktiksel detayları.

2) DELPH’TEN SONRA

Dakikalar 29’u gösterdiğinde Fabian Delph, sol arka baldırında hissettiği çekme sebebiyle oyundan çıkarıldı. Yerine giren Gomes, büyük bir taktiksel değişikliği de beraberinde getirecekti. Ancelotti, takımını 30 dakikalık uykusundan uyandırmayı arzuluyordu.

Everton, bu dakikadan sonra dörtlü savunmaya geçti. Sol beke Godfrey, sağ beke Iwobi yerleşti ve merkezde ilginç bir dörtlü ortaya çıktı. Merkezde kurulan Gomes – Allan – Doucoure üçlüsünün önüne James, on numara olarak geçti. Solda Richarlison ve en uçta DCL sabit kalırken, James’ten boşalan sağ önde muntazaman Iwobi’yi görmeye başladık. İşin ilginci, sağ ve sol iç oynayan Doucoure ve Gomes’in her pozisyonda ceza sahası koşusu atmasıydı. Bu, Burnley savunmasını yarmayı hedefleyen bir plandı ve uygulandığı ilk dakikalar itibarıyla işe yaramıştı. 47. Dakikada Calwert – Lewin topu ağlara gönderirken, Gomes de yay üzerindeydi.

Açıkçası bu çılgınca planın golden sonra rafa kaldırılacağını, Ancelotti’nin klasik 4-3-3’üne döneceğini düşünmüştüm. Ancak o, ikinci 45’in de tümünde bu plana sadık kaldı. Bence bu bir hataydı. Çünkü sürekli bu “overloadları” denemek, Burnley’nin kendi ceza alanına sinmesine sebep oldu ve Everton’un yüklemelerini kolayca sindirmeye başladılar. Everton, 40 dakika sürecek, yeni bir uykuya daldı. Bu uyku sürecinde topa daha fazla sahip oldular ve zamanlarının büyük kısmını rakip sahada harcadılar ancak tek bir net fırsat dahi bulamadılar.

80’e geldiğimizde Everton, sürekli aynı şeyi denemeye başladı, her atak girişiminde top Iwobi’ye geliyor ancak onun tüm pas kanalları tıkalı oluyordu. Ancelotti, Dyche’ın tuzağına düşmüştü. 81’de ve 89’da oyuna giren Sigurdsson ve Cenk, fark yaratamadı.

Sean Dyche, “Don” Carlo’yu mağlup etse de takımlar birer puanla sahadan ayrıldılar. Şimdi Everton’u; Chelsea, Leicester (D), Arsenal ve Manchester United maçları bekliyor. Onlara bol şans ve siz sevgili okuyuculara keyifli haftalar diliyorum.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir